Liczba życia 33 (mistrzowska)

Tłumaczenie tego samego po raz trzeci bez cienia zniecierpliwienia to rzadka umiejętność. Trzydziestka trójka ma ją z automatu.

Uczy, nie nazywając tego uczeniem. Ludzie wychodzą z rozmowy z nią mądrzejsi, niż weszli, i często nie potrafią wskazać momentu, w którym to się stało. Ma cierpliwość do cudzego tempa, której większość nie ma nawet do własnego.

Siebie stawia na końcu kolejki i to jest jej główny kłopot. Daje więcej, niż dostaje, przez lata, aż w pewnym momencie zostaje pusta i zaskoczona tym, że jest pusta. Trudno jej też przyjąć pomoc: bycie tą, która pomaga, wrosło w nią tak mocno, że odwrócenie ról wydaje się nie na miejscu.

Granice są dla niej pracą do wykonania, nie cechą wrodzoną. I da się to zrobić.